«Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայան

«Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայան

«Զվարթնոց» միջազգային օդանավակայանը Հայաստանի գլխավոր միջազգային օդանավակայանն է։ Օդանավակայանը շահագործման է հանձնվել 1961 թվականին և սկզբնական շրջանում սպասարկել է Խորհրդային Միության ներսում իրականացվող չվերթները։ Սկզբում այն հայտնի էր որպես Արևմտյան օդանավակայան, սակայն հետագայում վերանվանվել է «Զվարթնոց»՝ ի պատիվ մոտակայքում գտնվող 7-րդ դարի համանուն տաճարի։

Օդանավակայանի ամենահայտնի համալիրի նախագիծը մշակել է հայ ճարտարապետների խումբը, որի կազմում էին Արթուր Թարխանյանը, Սպարտակ Խաչիկյանը, Լևոն Չերքեզյանը և Ժորժ Շեխլյանը։ Շինարարությունն ավարտվել է 1981 թվականին, իսկ 1985 թվականին նախագիծն արժանացել է Հայկական ԽՍՀ պետական մրցանակի։ Շենքը համարվում է Հայաստանում խորհրդային մոդեռնիզմի ճարտարապետության ուշագրավ օրինակներից մեկը։

Ուղևորային համալիրն առանձնանում է իր երկրաչափական կառուցվածքով։ Այն կազմված է երկու իրար մեջ ներդրված հատած կոնաձև ծավալներից։ Ավելի փոքր կառույցի կենտրոնից բարձրանում է 60 մետր բարձրությամբ աշտարակը, որտեղ տեղակայված է օդային երթևեկության կառավարման կենտրոնը։ Մեկնման սրահը գտնվում է վերին հարկում, իսկ ժամանման սրահը՝ ստորին։ Շենքի կառուցման համար օգտագործվել են երկաթբետոն և ապակի, որոնց համադրությունը նրան հաղորդում է մոնումենտալ տեսք։

1985 թվականին «Զվարթնոց» օդանավակայանն ստացել է Քաղաքացիական ավիացիայի միջազգային կազմակերպության (ICAO) II կարգի հավաստագրում։ Հետագա տասնամյակների ընթացքում այն մի քանի անգամ արդիականացվել է՝ ուղևորահոսքի աճին համընթաց զարգացնելու և միջազգային ավիացիոն չափանիշներին համապատասխանելու նպատակով։ 2006 թվականի սեպտեմբերին բացվել է նոր ժամանման սրահը, իսկ 2007 թվականի մայիսին՝ մեկնման ուղևորային համալիրը։

Այսօր «Զվարթնոցը» Հայաստանի ենթակառուցվածքի կարևորագույն հանգույցներից է և խորհրդային ժամանակաշրջանի ճարտարապետության ուշագրավ նմուշ։

Քարտեզ

Պլանավորել ուղևորություն