Կոշի ամրոցը (հայտնի նաև «Աղջկա բերդ» անվամբ) գտնվում է Արագածոտնի մարզում՝ Կոշ գյուղից հյուսիս, ժայռոտ բլրի գագաթին։ Այն միջնադարյան ամրաշինական համալիր է, որը հիմնականում թվագրվում է XIII–XIV դարերով։
Կոշի ամրոցը կառուցվածքային առումով ունի ուղղանկյուն հատակագիծ։ Պարիսպների անկյուններում տեղադրված են կիսաշրջանաձև աշտարակներ, որոնք ոչ միայն ամրացնում էին պաշտպանական համակարգը, այլև հնարավորություն էին տալիս վերահսկել ամրոցի հարակից հատվածները։ Կառույցի վերին հատվածներում օգտագործվել են տուֆե քարեր, իսկ ստորին հատվածներում՝ բազալտ։
Կոշի ամրոցի առանձնահատկություններից մեկը ջրի ապահովման համակարգն է։ Անկյունային աշտարակներից երկուսը սնամեջ են եղել, և ենթադրվում է, որ դրանք ծառայել են նաև որպես ջրապահեստներ։
Կոշի ամրոցի հետ կապված ամենահայտնի ժողովրդական հիշողությունը կապված է «Աղջկա բերդ» անվան հետ։ Տեղական ավանդության համաձայն՝ բերդում ապրել է մի գեղեցիկ աղջիկ, որին ցանկացել է տիրանալ Լենկ Թեմուրը։ Ավանդության համաձայն՝ նրան ուղարկված զինվորները պարտվում են, սակայն հետագայում պաշարման ժամանակ թշնամին կարողանում է կտրել բերդի ջուրը։ Աղջիկը, չցանկանալով գերի ընկնել, իրեն նետում է բերդի պարիսպներից։
Կոշ գյուղում են գտնվում նաև Սուրբ Գևորգ և Սուրբ Գրիգոր եկեղեցիները։
