Ազդահակ լեռը հրաշալի, հանգած հրաբուխ է, որը վեհորեն բազմած է Գեղամա լեռնաշղթայի սրտում։ Այն բարձրանում է մոտ 3,597 մետր և հանդիսանում է Հայաստանի երրորդ ամենաբարձր գագաթը՝ առաջարկելով Կովկասի ամենաառանձնահատուկ բնապատկերներից մեկը։ Արկածախնդրություն փնտրող ճամփորդների համար այս լեռը միավորում է մարսյան տեսարանները, հնագույն պատմությունը և բնության թարմացնող գեղեցկությունը։
Լեռան ամենավառ առանձնահատկությունը նրա արտասովոր գունապնակն է։ Լանջերը պատված են խորը կարմիր և մանուշակագույն հրաբխային ապարներով, ինչը վերելքի ժամանակ ստեղծում է այլ մոլորակի վրա գտնվելու զգացողություն։ Երբ վերջապես հասնում եք գագաթին, ձեզ պարգևատրում է կատարյալ շրջանաձև լիճը։ Այս բյուրեղափայլ ջրով լիճը ձևավորվում է հալվող ձյունից և հրաբխի կրակոտ կարմիր պատերի ֆոնին ապահովում է վառ կապույտ հակադրություն։
Բնական տեսարաններից բացի՝ տարածքը պատմության սիրահարների համար իսկական գանձարան է։ Շրջակա բարձրավանդակներում գտնվում են հնագույն ժայռապատկերներ, որոնք հայտնի են որպես պետրոգլիֆներ։ Այս քանդակները, որոնք հազարավոր տարիներ առաջ ստեղծվել են նախաիստորական մարդկանց կողմից, պատկերում են վայրի կենդանիների, որսորդների և հնագույն առասպելների տեսարաններ՝ ծառայելով որպես բաց երկնքի տակ գտնվող լուռ թանգարան։
Գագաթին հասնելը միջին դժվարության մարտահրավեր է, որը պահանջում է լավ լեռնագնացական կոշիկներ և կայուն քայլք։ Գագաթից բացվող պանորամային տեսարանները անզուգական են՝ ձգվելով Սևանա լճի կապույտ հարթությունից մինչև հեռավոր, ձյունապատ Արարատ լեռան վեհ սիլուետը։ Քանի որ բարձր լեռներում եղանակը կարող է կտրուկ փոխվել, խելամիտ է ամռան ամիսներին անգամ տաք վերարկու վերցնել։
Ձեր ուղևորությունից առավելագույնը ստանալու համար լավագույն ժամանակահատվածը հունիսից սեպտեմբեր ամիսներն են։ Շատ ճանապարհորդներ օգտագործում են ամենագնաց մեքենաներ՝ լեռան ստորոտ հասնելու և միայն այնուհետև իրենց քայլարշավը սկսելու համար։
Ազդահակ լեռը, լինի դա հրաբխային լիճը լուսանկարելու, թե հնագույն քանդակներին հպվելու համար, առաջարկում է խաղաղ և հզոր կապ Հայաստանի վայրի բնության հետ։